W dniach 19 – 20 września 2026 r. PGE Narodowy w Warszawie był miejscem spotkania producentów, ekspertów i konsumentów podczas IV Festiwalu Polskiej Żywności #KupujŚwiadomie. Organizatorem wydarzenia był Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa (KOWR), a patronat honorowy objęli Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi oraz Prezydent m.st. Warszawy. W Festiwalu czynnie uczestniczyła również Inspekcja Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych (IJHARS ).

Ponad 130 wystawców z całej Polski prezentowało żywność regionalną, tradycyjną, ekologiczną i lokalną, w tym produkty objęte krajowymi i unijnymi systemami jakości. Odwiedzający mogli je degustować i kupować, poznawać ich pochodzenie oraz rozmawiać bezpośrednio z wytwórcami. W programie znalazły się także pokazy kulinarne, warsztaty kulinarne i rzemieślnicze, spotkania autorskie, panele eksperckie oraz finał konkursu kulinarnego „Polska smakuje”.

Strefa Wiedzy: eksperci IJHARS o znakach jakości i etykietach

W Strefie Wiedzy eksperci i konsumenci rozmawiali o bezpieczeństwie i jakości żywności, wiarygodności oznaczeń oraz znaczeniu rzetelnej informacji na etykiecie. W sobotnich panelach IJHARS reprezentowały Dorota Bocheńska, Główny Inspektor IJHARS oraz Beata Bakalarska, Zastępca Głównego Inspektora IJHARS.

Dorota Bocheńska uczestniczyła w panelu „#KupujŚwiadomie – rola znaków jakości w zapewnieniu bezpieczeństwa żywności ”. Mówiła m.in. o znaczeniu zmian w przepisach dotyczących IJHARS i o narzędziach służących skuteczniejszemu przeciwdziałaniu oszustwom żywnościowym.

Beata Bakalarska wzięła udział w dyskusji „Etykieta produktu żywnościowego – pierwsze źródło informacji dla konsumenta ”. Zwróciła uwagę na znaczenie edukacji o jakości żywności oraz praktycznej umiejętności odczytywania informacji zamieszczonych na opakowaniach .

Świadome wybory konsumenckie zaczynają się od wiedzy rozwijanej od najmłodszych lat. Dzieci uczą się rozpoznawać informacje na etykietach i rozumieć oznaczenia nie tylko w przedszkolu czy szkole, lecz przede wszystkim w domu. Codzienne decyzje rodziców pokazują, jak kupować odpowiedzialnie i wybierać żywność o potwierdzonej jakości.

Znaki jakości, czytelna etykieta oraz wiedza o pochodzeniu i sposobie wytwarzania produktu pomagają podejmować przemyślane decyzje zakupowe. Festiwal pokazał, że zaufanie do rynku żywności buduje się w bezpośrednim dialogu między producentami, instytucjami i konsumentami.

Strefa Warsztatów: stoisko IJHARS – wiedza podana w praktycznej formie

Stoisko IJHARS było przestrzenią praktycznej edukacji konsumenckiej. Odwiedzający mogli porozmawiać z ekspertami o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, oznakowaniu żywności oraz prawie do rzetelnej informacji o produkcie.

Na uczestników czekały wydawnictwa, ulotki i biuletyny dotyczące jakości handlowej żywności oraz jej oznakowania. Eksperci Inspekcji odpowiadali na pytania i dzielili się wskazówkami przydatnymi podczas codziennych zakupów. Duże zainteresowanie wzbudziły chemiczne zagadki przygotowane przez pracowników laboratoriów IJHARS. Najmłodsi korzystali ze strefy „IJHARS Dzieciom”, w której czekały układanki i kolorowanki z maskotką Inspekcji — Kłosem Złotowłosem.

Podsumowanie - Jakość wspiera świadome wybory

Udział w panelach, rozmowy na stoisku oraz aktywności dla dzieci i dorosłych pozwoliły połączyć wiedzę z praktyką.

IJHARS przypominała, że jakość i autentyczność żywności, wiarygodne oznaczenia oraz skuteczna kontrola rynku służą zarówno konsumentom, jak i uczciwym producentom.

Festiwal był również okazją do przypomnienia, że wybór produktów wytworzonych w kraju i opartych na rodzimych surowcach wspiera polskich rolników, lokalnych producentów i krótsze łańcuchy dostaw.

Podziękowania

Dziękujemy Krajowemu Ośrodkowi Wsparcia Rolnictwa , Ministerstwu Rolnictwa i Rozwoju Wsi, partnerom wydarzenia, wystawcom oraz wszystkim osobom zaangażowanym w organizację IV Festiwalu Polskiej Żywności #KupujŚwiadomie.

Dwa festiwalowe dni wypełniły rozmowy, degustacje, pokazy i warsztaty promujące polską żywność wysokiej jakości, tradycje kulinarne oraz odpowiedzialne wybory zakupowe. Do zobaczenia za rok!

Nazwa oleju

Nazwą oleju w przypadku olejów roślinnych (z wyjątkiem oliwy z oliwek, której nazewnictwo jest uregulowane w oddzielnych przepisach) jest ich nazwa zwyczajowa. Konsumenci, w zależności od swoich potrzeb i preferencji smakowych, mogą wybierać oleje wytworzone z różnych surowców np. nasion rzepaku, lnu, słonecznika. W zależności od użytego surowca na półce sklepowej znajdziemy więc olej słonecznikowy, rzepakowy, lniany itd. Ważnym elementem oznakowania, który powinien być umieszczony obok nazwy, jest informacja o sposobie wytwarzania oleju. Na rynku można spotkać oleje otrzymywane
z zastosowaniem różnych procesów technologicznych tj. oleje z pierwszego tłoczenia, oleje tłoczone na zimno czy oleje rafinowane.

Olej z pierwszego tłoczenia , to olej otrzymywany w wyniku zabiegów mechanicznych takich jak prasowanie lub tłoczenie jedynie z zastosowaniem ogrzewania. Może być oczyszczany przez płukanie wodą, sedymentację, filtrowanie i wirowanie.

Olej tłoczony na zimno , powstaje w podobny sposób, jak olej z pierwszego tłoczenia. Produkcja tego oleju wyklucza jednak stosowanie ogrzewania, stąd nazwa „tłoczony na zimno”. Oleje tłoczone na zimno nie są poddawane intensywnym zabiegom, jak podczas rafinacji. Samo tłoczenie na zimno zasadniczo nie zmienia profilu kwasów tłuszczowych charakterystycznego dla danego surowca. Ograniczenie działania wysokiej temperatury
i etapów oczyszczania sprzyja zachowaniu większej ilości naturalnych składników towarzyszących, m.in. tokoferoli (witaminy E), steroli roślinnych, barwników i związków fenolowych. Ich zawartość zależy jednak od rodzaju i jakości surowca oraz warunków produkcji i przechowywania. Ze względu na brak rafinacji w oleju mogą pozostać także związki wpływające na jego barwę, aromat i smak, a jednocześnie na podatność na utlenianie, dlatego duże znaczenie mają właściwe warunki przechowywania. Dzięki temu oleje te zachowują również charakterystyczny smak i zapach pochodzący z surowca, z którego zostały wytłoczone.

Produkcja oleju rafinowanego jest bardziej złożona. Proces rafinacji obejmuje wiele etapów, tj. odśluzowanie (usunięcie związków fosforowych oraz częściowo barwników i metali), odkwaszanie (usunięcie m. in. wolnych kwasów tłuszczowych), odbarwianie (usunięcie m. in. barwników) czy odwanianie (usuwanie m. in. związków lotnych). Otrzymany produkt ma delikatną barwę, jest klarowny i posiada bardziej neutralny smak i zapach.

Warunki użycia

Wybór oleju zależy od tego do czego chcemy go użyć. Jeżeli chcemy zastosować olej do dań przygotowywanych na zimno, np. sałatki czy surówki, lepiej sięgnąć po produkt mniej przetworzony, tj. olej tłoczony na zimno, który nie nadaje się do smażenie i pieczenia. Za to oleje rafinowane, wykazujące większą stabilność w wysokich temperaturach, sprawdzą się podczas obróbki termicznej, przy przyrządzaniu dań na ciepło. Przy wyborze oleju ważne jest, sprawdzenie warunków użycia podanych przez producenta oleju.

Wykaz składników

Podawanie wykazu składników jest uzależnione od rodzaju wyrobu. Jeżeli produkt jest jednoskładnikowy, nie ma konieczności zamieszczania wykazu składników. W przypadku, gdy produkt jest mieszanką kilku olejów, np. słonecznikowego, lnianego, rzepakowego, w wykazie składników muszą być one wymienione w kolejności malejącej względem ich masy w momencie użycia.

Informacje dobrowolne: oświadczenia żywieniowe

Określenia: „Źródło kwasów tłuszczowych omega - 3”, „wysoka zawartość tłuszczów wielonienasyconych” to oświadczenia żywieniowe, które są informacjami dobrowolnymi. Ich stosowanie jest uregulowane przepisami prawa. Jeśli w oznakowaniu pojawi się oświadczenie żywieniowe, obowiązkowo musi być również podana ilość tego składnika np. kwasów tłuszczowych omega-3.

Wyniki kontroli IJHARS

IJHARS sprawdziła jakość handlową olejów roślinnych (innych niż oliwa z oliwek) ze szczególnym uwzględnieniem olejów tłoczonych na zimno w zakresie zgodności z przepisami i deklaracją producenta. Kontrolą objęto 88 podmiotów (producentów i sklepy). Nieprawidłowości stwierdzono w przypadku 44,3 % skontrolowanych podmiotów.

Cechy organoleptyczne kontrolowanych olejów nie budziły zastrzeżeń.

W przypadku 18,5 % partii kwestionowano nieprawidłowe cechy fizykochemiczne . Dotyczyły one głównie niezgodnej z zadeklarowaną w informacji o wartości odżywczej zawartością kwasów tłuszczowych jednonienasyconych, wielonienasyconych lub nasyconych (zawyżona lub zaniżona zawartość). W przypadku kilku partii badania wykazały zawyżoną lub zaniżoną zawartość kwasów tłuszczowych omega – 3, omega -6 i omega – 9 w porównaniu do wartości podanej w oznakowaniu. W 3 partiach olejów deklarowanych jako tłoczone na zimno stwierdzono obecność stigmastadienów - związków powstających pod wpływem wysokich temperatur.

Weryfikacja oznakowania wykazała nieprawidłowości w przypadku 36,5 % skontrolowanych partii olejów. Dotyczyły one m.in:

• podania w oznakowaniu olejów tłoczonych na zimno określeń, np. „100% naturalny (…)”, „bezpieczny (…)”, „Produkt naturalny” podczas gdy, wszystkie podobne środki spożywcze mają takie właściwości;
• brak informacji towarzyszącej nazwie o sposobie przetworzenia, jakiemu został poddany olej, np. „tłoczony na zimno”, rafinowany” lub podanie tej informacji w niewłaściwym miejscu;
• w odniesieniu do informacji o wartości odżywczej: podanie niezgodnej ze stanem faktycznym zawartości kwasów tłuszczowych jednonienasyconych, wielonienasyconych, nasyconych na co wskazywały wyniki badan fizykochemicznych, pominięcie niektórych obowiązkowych elementów np. białka, soli bądź rozszerzenie treści o niedozwolone pozycje np. kwasy omega-3 i omega–6;
• oferowanie do sprzedaży produktu po upływie daty minimalnej trwałości;
• brak podania w oznakowaniu oleju lnianego warunków użycia, tj. informacji o użyciu tylko na zimno;
• podanie informacji w oznakowaniu „bez GMO” z pominięciem zamieszczenia znaku graficznego;
• podanie nieprawdziwych informacji odnośnie do pochodzenia wyrobu;
• zamieszczenia oświadczeń żywieniowych bez podania ilości składników wymienianych w tym oświadczeniu;
• nieumieszczenie bądź podanie w oznakowaniu niepełnych lub nieprawidłowych danych dotyczących podmiotu działającego na rynku spożywczym.

W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami zastosowano sankcje przewidziane obowiązującymi przepisami prawa żywnościowego.

Przyjęte zmiany w ustawie o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych wprowadzają kompleksowe rozwiązania mające na celu zwiększenie bezpieczeństwa konsumentów, poprawę przejrzystości rynku żywności oraz skuteczniejsze przeciwdziałanie nieuczciwym praktykom.

Jedną z najważniejszych zmian jest rozszerzenie definicji żywności zafałszowanej. Za produkt zafałszowany będzie mógł zostać uznany również artykuł spożywczy oferowany bez podstawowych informacji na opakowaniu. Przepisy obejmą także przypadki niezgodności dotyczących nazwy produktu, jego składu, pochodzenia oraz terminów trwałości i przydatności do spożycia.

Nowelizacja wzmacnia również możliwości prowadzenia kontroli granicznych żywności importowanej spoza Unii Europejskiej . IJHARS uzyska uprawnienia umożliwiające objęcie kontrolą także produktów, które dotychczas nie podlegały obowiązkowej kontroli jakości handlowej, w tym przywożonych w mniejszych ilościach lub niewymienionych w wykazie produktów objętych obowiązkową kontrolą graniczną.

Zmiany obejmują również zasady pobierania opłat za kontrole graniczne. Opłata będzie naliczana za samo przeprowadzenie kontroli, niezależnie od jej wyniku.

Nowe przepisy porządkują także zasady korzystania ze znaku jakości „Poznaj Dobrą Żywność” . Po wejściu w życie zmian oznaczenie będzie mogło być stosowane wyłącznie po uzyskaniu pozytywnej decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Dla producentów przewidziano dwuletni okres przejściowy.

Istotnym elementem nowelizacji jest rozszerzenie zadań IJHARS o działania edukacyjne i informacyjne. Inspekcja będzie mogła przygotowywać publikacje, realizować programy edukacyjne dotyczące jakości żywności oraz promować wiedzę o rolnictwie ekologicznym, rolniczym handlu detalicznym i innych rozwiązaniach skracających łańcuch dostaw żywności.

Ustawa wzmacnia również działania na rzecz zwalczania oszustw żywnościowych. IJHARS otrzyma ustawową podstawę do współpracy z organami ścigania, w tym z Policją, Prokuraturą, Krajową Administracją Skarbową oraz Strażą Graniczną. Jednocześnie wprowadzono nowe przestępstwo oszustwa żywnościowego, obejmujące przypadki celowego wprowadzania do obrotu zafałszowanej żywności w celu osiągnięcia korzyści majątkowej.

Nowe regulacje zwiększają także możliwości kontroli rynku internetowego . W uzasadnionych przypadkach IJHARS będzie mogła pozyskiwać od administratorów stron internetowych informacje pozwalające ustalić podmioty oferujące żywność konsumentom. Rozszerzone zostaną również uprawnienia kontrolne dotyczące weryfikacji danych przechowywanych w formie elektronicznej, w tym dokumentów, korespondencji i informacji związanych z przedmiotem kontroli.

Dodatkowo organy IJHARS uzyskają możliwość pozyskiwania niezbędnych informacji od innych podmiotów administracji publicznej, co usprawni prowadzenie kontroli i postępowań administracyjnych. Rozszerzone zostaną również możliwości laboratoriów IJHARS, które będą mogły wykonywać badania na rzecz innych instytucji, sądów i organów ścigania.

Nowelizacja wprowadza także nowe narzędzia nadzoru nad informacjami dotyczącymi żywności publikowanymi poza etykietami produktów. Kontrolą będą mogły zostać objęte m.in. strony internetowe, sklepy internetowe, materiały promocyjne i reklamy. W przypadku stwierdzenia wprowadzających w błąd informacji organy będą mogły nakazać ich zmianę lub publikację sprostowania.

Jednocześnie nowe przepisy przewidują możliwość odstąpienia od prowadzenia postępowania w sprawach o niewielkiej wadze , gdy wartość produktów jest znikoma, kontrolowany nie przyczynił się do powstania nieprawidłowości, a stwierdzone uchybienie nie mogło wprowadzić konsumentów w błąd.

Wprowadzone rozwiązania mają zwiększyć skuteczność nadzoru nad rynkiem żywności, poprawić ochronę konsumentów oraz wspierać uczciwą konkurencję w sektorze rolno-spożywczym.

Link do nowelizacji ustawy: https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20260001154&SessionID=495CE0027C3377556BFEE00BECF68732CE608634

Sery to niezwykle zróżnicowana grupa produktów łącząca w sobie tradycję z nowoczesnością. W wielu krajach są one ambasadorami tradycji mleczarskiej i niezwykle ważnym elementem lokalnej tożsamości i dziedzictwa kulinarnego. Wiele z nich zostało objętych unijną ochroną i zarejestrowanych jako Chroniona Nazwa Pochodzenia (ChNP) i Chronione Oznaczenie Geograficzne (ChOG).

Sery są jednocześnie produktami, które łatwo adaptują się do nowych trendów oraz zmieniających się oczekiwań konsumentów i ich zwyczajów zakupowych. Na rynku dostępne są różnego rodzaju sery dojrzewające i niedojrzewające. Oferowane są one do sprzedaży (w opakowaniach lub „luzem”) oraz w różnych formach (kawałki, plastry, wiórki). Istotne jest ich prawidłowe oznakowanie, aby konsumenci mogli świadomie wybierać produkty dopasowane do ich preferencji.

Nazwa „ser” może być stosowana jedynie dla produktu mlecznego (czyli niezawierającego tłuszczu roślinnego). Powinna zawierać dodatkowo opis określający rodzaj sera (np. ser twarogowy kozi, ser dojrzewający Gouda) oraz informacje o zastosowanych procesach produkcyjnych, które są istotne dla jego scharakteryzowania (np. dojrzewaniu czy wędzeniu). Jeśli ser został wytworzony z surowego mleka (bez dodatkowej obróbki termicznej, fizycznej lub chemicznej), przy jego nazwie powinna się znaleźć stosowna informacja. Przykładem jest Roquefort – francuski ser pleśniowy z unijną Chronioną Nazwą Pochodzenia (ChNP), tradycyjnie wytwarzany z surowego mleka owczego.

Wykaz składników obejmuje wszystkie składniki użyte do produkcji sera, wymienione w kolejności malejącej. Brak składu oznacza, że ser wyprodukowano wyłącznie z podstawowych składników, takich jak: mleko i produkty mleczne, kultury drobnoustrojów, enzymy i sól. Jeżeli podczas produkcji użyto innych składników, np. ziół, przypraw czy dodatków do żywności, należy podać wykaz tych składników.

Pakowanie próżniowe lub w atmosferze ochronnej (czyli z użyciem gazów opakowaniowych, np. dwutlenku węgla i azotu) przedłuża trwałość produktu. Zwróć jednak uwagę na okres przydatności po otwarciu opakowania, który powinien być wskazany na opakowaniu. Pamiętaj, że pleśń jest charakterystyczna tylko dla serów pleśniowych. Jeżeli pojawiła się na innym serze (np. serze Edamskim przechowywanym w lodówce w otwartym opakowaniu), oznacza to, że jest on zepsuty i nie daje się do spożycia.

W miejscu sprzedaży serów „na wagę” (niepakowanych) powinny być podane (bez konieczności pytania obsługi) informacje dotyczące nazwy produktu, wykazu składników oraz danych producenta (imię i nazwisko albo nazwy firmy).

IJHARS sprawdziła jakość serów oferowanych w 60 sklepach. W niemal połowie z nich (46,7 %) stwierdzono nieprawidłowości.

Kontrolą objęto bardzo szeroki asortyment serów obecnych na rynku – sery dojrzewające
i niedojrzewające, opakowane oraz oferowane do sprzedaży bez opakowań – w tym sery zagraniczne, produkty oznaczone jako ChNP i ChOG, a także sery wytwarzane z mleka koziego i owczego.

W 41 partiach sprawdzono cechy organoleptyczne , które nie wzbudziły zastrzeżeń inspektorów.

Do badań laboratoryjnych pobrano próbki z 148 partii, kwestionując 19 z nich (12,8 %). Wykryte niezgodności dotyczyły przede wszystkim zaniżonej lub zawyżonej zawartości soli, tłuszczu i białka w stosunku do deklaracji w wartości odżywczej. W 2 przypadkach ujawniono poważniejsze nieprawidłowości, tj. obecność niedeklarowanego kwasu sorbowego i sorbinianów oraz DNA krowy w serze deklarowanym jako „owczo-kozi”.

Znakowanie sprawdzono w 156 partiach, a nieprawidłowości stwierdzono w co trzeciej z nich (32,1 %). Dotyczyły one m.in.:

- w przypadku produktów opakowanych:

• wartości odżywczej, np. wskazanie zawartości składnika odżywczego niepotwierdzonej badaniami laboratoryjnymi, podanie niewłaściwego sformułowania „w tym nasycony” zamiast „w tym kwasy tłuszczowe nasycone” lub „kwasy nasycone”;
• okresu przydatności do spożycia, np. poprzedzenie go nieprawidłowym nagłówkiem (np. „należy spożyć przed” zamiast „należy spożyć do”), podanie daty w niewłaściwej kolejności („rok, miesiąc, dzień” zamiast „dzień, miesiąc, rok”);
• nazwy, np. brak pełnej nazwy opisowej pozwalającej na scharakteryzowanie oferowanego sera, rozbieżności w nazwie opisowej podanej w różnych językach, wskazanie nazwy nieadekwatnej do składu (np. „Manouri” wraz z nazwą opisową „ser owczo-kozi” w związku z wykryciem niedeklarowanej obecności DNA krowy);
• składu, np. brak wyszczególnienia w wykazie składników substancji konserwującej wykrytej w trakcie badań, wymienienie składników w niewłaściwej kolejności, brak funkcji technologicznej dla dodatku do żywności;
• braku oznakowania w języku polskim.

- w przypadku produktów oferowanych „luzem”:

• braku danych producenta, wykazu składników lub pełnej nazwy opisowej (np. „dojrzewający”);
• rozbieżności w zakresie składu między informacją udostępnioną konsumentowi a deklaracją producenta (np. w wykazie składników podanym w miejscu sprzedaży nie wymieniono stabilizatora i barwnika).

MATERIAŁ VIDEO

– Bezpieczny transport żywności to jeden z ważnych elementów ochrony konsumentów i uczciwego obrotu na rynku rolno-spożywczym. IJHARS sprawdza, czy produkty przewożone do handlu zachowują właściwą jakość w czasie transportu i w jakich warunkach on się odbywa. Wspólne działania z ITD i Policją pozwalają skuteczniej identyfikować nieprawidłowości już na etapie przewozu, zanim żywność trafi do sprzedaży – podkreśla Dorota Bocheńska, Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych.

Kontrole przynoszą wymierne korzyści konsumentom i przedsiębiorcom. Konsumenci zyskują większą pewność, że żywność dostępna w sprzedaży pochodzi z legalnego źródła i była przewożona w warunkach pozwalających zachować jej jakość. Przedsiębiorcy działający zgodnie z przepisami zyskują natomiast ochronę przed nieuczciwą konkurencją oraz jasny sygnał, że rynek żywności podlega skutecznemu nadzorowi. Prawidłowy transport ogranicza także ryzyko strat towarowych, reklamacji i konieczności wycofywania produktów z obrotu.

Wspólne kontrole są realizowane w ramach działań zainicjonowanych przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Ich celem jest sprawdzenie, czy przewożona żywność jest transportowana w warunkach zapewniających zachowanie jej właściwej jakości handlowej. Działania mają charakter prewencyjny i kontrolny – służą ograniczaniu ryzyka wprowadzania do obrotu produktów niewłaściwej jakości, przewożonych w nieodpowiednich warunkach lub bez wymaganej dokumentacji.

Wiodącą rolę w zakresie kontroli jakości handlowej przewożonej żywności pełni Inspekcja Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych (IJHARS). Inspektorzy sprawdzają przede wszystkim, czy dokumentacja towarzysząca przesyłce pozwala ustalić pochodzenie i charakter przewożonych produktów, a także czy warunki transportu – w tym m.in. temperatura, wilgotność oraz zachowanie ciągłości łańcucha chłodniczego – są właściwe dla danego asortymentu.

W uzasadnionych przypadkach inspektorzy mogą podejmować dalsze czynności przewidziane przepisami, w tym działania administracyjne dotyczące stwierdzonych nieprawidłowości.

Inspekcja Transportu Drogowego koncentruje się na kontroli pojazdów, uprawnień przewoźników i kierowców, wymaganych dokumentów transportowych oraz spełniania warunków technicznych przewozu. Policja wspiera działania w zakresie bezpieczeństwa ruchu drogowego, zatrzymywania pojazdów do kontroli oraz reagowania na sytuacje zagrażające bezpieczeństwu uczestników ruchu.

Zakres działań IJHARS wynika z ustawy o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych. Inspekcja jest powołana do kontroli przestrzegania przepisów o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych, w tym w zakresie ochrony interesów i praw konsumentów finalnych. Obejmuje to m.in. nadzór nad jakością handlową artykułów rolno-spożywczych w produkcji i obrocie, kontrolę jakości handlowej produktów sprowadzanych z zagranicy, ocenę jakości handlowej oraz przeciwdziałanie praktykom, które mogą wprowadzać konsumentów w błąd.

Unijne logo produktów ekologicznych to połączenie dwóch dobrze znanych symboli:

- flagi europejskiej – oficjalnego emblematu Unii Europejskiej od 1986 roku;

- liścia – symbolizującego naturę i ideę zrównoważonego rozwoju.

Biały liść na zielonym tle stanowi wzorcową wersję logo, które nie może być mniejsze niż 13,5 x 9 mm. W przypadku bardzo małych opakowań, na których nie jest to możliwe, dozwolone są rozmiary 9 x 6 mm.

Logo produkcji ekologicznej może być również stosowane w kolorze czarno-białym, jak przedstawiono poniżej ale jedynie w przypadku, gdy zastosowanie wersji kolorowej jest niewykonalne.

Ponadto, jeżeli tło na opakowaniu lub etykiecie jest w kolorze ciemnym, można zastosować symbole w negatywie, z użyciem koloru tła opakowania lub etykiety.

Zwróć uwagę czy logo rolnictwa ekologicznego towarzyszy numer identyfikacyjny jednostki certyfikującej oraz opis miejsca pochodzenia jego składników.

Wskazane powyżej części numeru identyfikacyjnego odczytujemy w następujący sposób:

- „AB” – kod państwa, w którym odbyła się kontrola producenta (np. PL – Polska);

„CDE” – odniesienie do produkcji ekologicznej, jak „bio”, „öko”, „org” lub „ eko ”;

„999” – numer referencyjny nadawany konkretnej jednostce certyfikującej (max 3 cyfry).

Miejsce, w którym wyprodukowano surowce rolne wchodzące w skład produktu zapisywane jest skrótem:

- „Rolnictwo UE” – jeśli surowiec rolny pochodzi z terenu UE;

- „Rolnictwo spoza UE” – jeśli surowiec rolny pochodzi z krajów spoza UE;

- „Rolnictwo UE/spoza UE” – jeśli część surowców pochodzi z terenu UE, a część spoza UE.

Wyżej wymienione słowo „rolnictwo” można zastąpić słowem „akwakultura”, natomiast słowo „UE” lub „spoza UE” może być zastąpione lub uzupełnione nazwą kraju, jeśli wszystkie surowce, z których wytworzono produkt, pochodzą z danego kraju.

Pamiętaj!

Logo może być stosowane wyłącznie na produktach, które zostały wyprodukowane zgodnie z ekologiczną metodą produkcji. Producenci takich produktów podlegają kontroli i certyfikacji prowadzonej przez jednostki certyfikujące, a każdy producent posiada certyfikat.

Miody pochodzące z Polski to produkt pochodzenia naturalnego, o niezwykle cennych właściwościach. Jego wysoka jakość jest doceniana w całej Europie oraz poza jej granicami. Ze względu na swoje unikalne cechy zasługuje nie tylko na wyróżnienie na rynku, ale również na podjęcie działań zapobiegających jego fałszowaniu.

Aby zapewnić właściwą ochronę autentycznego miodu, IJHARS podjął się budowy Bazy Polskich Miodów, której nadrzędnym celem, jest określenie parametrów charakterystycznych dla miodów pochodzących z różnych regionów Polski. W Bazie zostaną zebrane szczegółowe parametry miodów z podziałem na odmiany i regiony, z których pochodzą.

Założenia Bazy obejmują przebadanie miodów odmianowych (lipa, akacja, gryka, rzepak), miodu wielokwiatowego oraz spadziowego, a zakres zaplanowanych analiz laboratoryjnych jest bardzo szeroki i obejmuje zarówno parametry określone w rozporządzeniu MRiRW z dnia 3 października 2003 r. w sprawie szczegółowych wymagań w zakresie jakości handlowej miodu , jak i parametry fizyko-chemiczne, biologiczne i biochemiczne, wykonywane z zastosowaniem najnowszych technik analitycznych.

Realizacja tego wyjątkowego przedsięwzięcia jest możliwa dzięki współpracy z organizacjami pszczelarskimi, pszczelarzami oraz środowiskiem naukowym.

Udział w projekcie jest bezpłatny, a pszczelarze nie ponoszą kosztów przeprowadzanych badań. W tym przedsięwzięciu nie ma mowy o "złych wynikach", ale niezwykle istotne jest, aby przekazany do badań miód był produkowany zgodnie z najlepszą wiedzą pszczelarską. Wyniki przeprowadzonych badań nie będą przekazywane pszczelarzom. Będą one natomiast opracowane statystycznie i upublicznione (bez wskazania danych pasiek). Wskazać również należy, że wyniki przeprowadzonych badań nie będą w żaden sposób stanowiły podstawy do podjęcia urzędowych czynności kontrolnych u pszczelarza, od którego pochodzi miód, jak również nie będą podstawą do nałożenia kar administracyjnych w przypadku niespełnienia przez miód wymagań określonych w przepisach prawa.

Przeprowadzone badania pozwolą w przyszłości na identyfikację miodu wyprodukowanego w określonych regionach Polski oraz na zapobieganie możliwym fałszerstwom w zakresie kraju pochodzenia i identyfikowalności miodu, a tym samym zapewnienie uczciwej konkurencji pomiędzy pszczelarzami i eliminowanie nieuczciwych praktyk psujących renomę polskiego miodu.

Na jakość oraz badane parametry miodów istotny wpływ wywierają zmienność klimatyczna i warunki pogodowe. Temperatura, ilość opadów, nasłonecznienie oraz długość kwitnienia są źródłem zmienności analizowanych parametrów. Dla właściwej interpretacji uzyskanych wyników badań, niezbędne jest także uwzględnienie wszelkich dodatkowych informacji dotyczących miodu, pszczół, ich karmienia, leczenia, przemieszczania itp., które mogą mieć wpływ na badane parametry. Dlatego też podczas pobierania próbek miodów pszczelarze proszeni są o te informacje.

Udział we współtworzeniu Bazy jest całkowicie dobrowolny dla pszczelarzy, jak również nie niesie za sobą żadnych konsekwencji w przypadku, gdy pszczelarz nie wyrazi chęci współpracy w tym zakresie.

Powodzenie tego przedsięwzięcia leży w interesie wszystkich pszczelarzy, dlatego też zaproszeni do współpracy są wszyscy, którym zależy na ochronie dziedzictwa i renomy polskich miodów.

Szanowni Państwo, jeżeli jesteście zainteresowani udziałem w powyższej inicjatywie prosimy o zgłaszanie swoich pasiek, poprzez podanie danych:
1. rodzaj miodu,
2. powiat,
3. adres pasieki/miejsca pobrania próbki,
4. imię i nazwisko osoby do kontaktu,
5. nr telefonu kontaktowego,
6. adres e-mail
na adres miody@ijhars.gov.pl

Z przyjemnością udzielimy również odpowiedzi na dodatkowe pytania.

Na co zwrócić uwagę, wrzucając produkt do koszyka?

Nazwa – to podstawa

W przypadku przetworu zbożowego będzie to nazwa opisowa zawierająca opis środka spożywczego, a w razie potrzeby również sposób jego zastosowania. Powinna być ona na tyle jasna, aby konsument mógł rozpoznać rzeczywisty charakter produktu, np. mąka pszenna tortowa (…), mąka ryżowa. Obecnie popularnością cieszą się produkty wytwarzane z dawnych odmian pszenicy, takich jak orkisz, khorasan, płaskurka czy samopsza, dlatego ich oznakowanie powinno być jednoznaczne i prawidłowe. Konsument nie zawsze wie, że określenia „orkisz”, „khorasan” lub „samopsza” wskazują na dawne odmiany pszenicy. Dlatego prawidłowa nazwa opisowa to np. „mąka pszenna orkiszowa”, „mąka z pszenicy orkisz”, „mąka z pszenicy khorasan”, „mąka z pszenicy samopsza”, a nie „mąka orkiszowa”, „mąka z samopszy”.

Jeśli produkt zbożowy został poddany procesom przetwarzania (np. działaniu wysokiej temperatury, ekspandowaniu w celu zwiększenia objętości ziarna pod wpływem działania gorącej pary i wysokiego ciśnienia), które wpływają na jego właściwości, to informacja taka powinna znaleźć się w nazwie (np. kasza gryczana prażona, ekspandowane ziarno pszenicy).

Na niektórych przetworach zbożowych, m.in. mąkach pszennych i żytnich, w nazwie pojawia się dodatkowe określenie „razowa”, a na mąkach pszennych „graham”. Określenie „razowa” może być podane w oznakowaniu mąki (np. pszennej i żytniej typ 2000), otrzymanej z przemiału całego ziarna, której skład chemiczny jest zbliżony do składu ziarna.
Z kolei termin „graham” może być zamieszczony na opakowaniu mąki pszennej typ 1850.

Na rynku znajdziemy jasne mąki m.in. mąkę pszenną oznakowaną określeniem zwyczajowym „wrocławska”, „poznańska”. Określenia te odnoszą się do właściwości, a nie do pochodzenia.  Są to mąki, które mimo oznaczenia ich typem 500 różnią się m.in. stopniem rozdrobnienia i zdolnością wiązania wody co wpływa na ich zastosowanie w kuchni. Mąka pszenna „poznańska” lepiej się sprawdzi w przygotowaniu makaronu, pierogów i klusek, a mąka pszenna „wrocławska” w ciastach drożdżowych, naleśnikach i zasmażkach. Z kolei mąka pszenna „tortowa” typ 450 z racji puszystości (najdrobniej zmielona) nadaje się do lekkich ciast biszkoptowych, tortów, ciast biszkoptowo-tłuszczowych. Mąki pszenne typ 650 i 750 (tzw. chlebowe) wykorzystuje się w produkcji chleba, bułek.

Inne określenie zwyczajowe to „krupczatka”, które znajdziemy na opakowaniu mąki o grubszym stopniu rozdrobnienia – podobnym do kaszki. Mąka ta nadaje się do ciast kruchych.

Niejednokrotnie na opakowaniach przetworów zbożowych znajdziemy określenie „pełnoziarniste”. Choć nie jest ono prawnie zdefiniowane w przepisach UE i krajowych, to produkty tak oznakowane powinny być otrzymane z przemiału całego ziarna (okrywy nasiennej, bielma i zarodka), czyli ich skład powinien być zbliżony do składu anatomicznego nieprzetworzonego ziarna. Produktem pełnoziarnistym jest np. mąka razowa lub graham.

Podobnie jak w przypadku mąk, na opakowaniach innych przetworów zbożowych (np. płatków owsianych) znajdziemy określenia zwyczajowe, które odpowiadają określonym właściwościom produktów.

Termin „górskie” nie wskazuje na pochodzenie produktu, ale dotyczy płatków owsianych otrzymywanych poprzez zgniecenie obłuszczonego i pokrojonego ziarna owsa, które następnie poddawane jest obróbce hydrotermicznej.

Termin „błyskawiczne” na opakowaniu płatków owsianych odnosi się do właściwości produktu, który po poddaniu specjalnej obróbce polegającej na działaniu wysokiego ciśnienia i temperatury można spożyć bezpośrednio po zalaniu gorącą wodą lub mlekiem i który nie wymaga gotowania.

Typ mąki – co to takiego?

W Polsce, podobnie jak w innych krajach, wprowadzono tzw. typizację mąk, która polega na klasyfikacji mąki do określonego typu (np. mąka żytnia razowa typ 2000, mąka pszenna krupczatka typ 500). Wskazany na opakowaniu typ mąki jest dodatkową informacją, która odnosi się do procentowej zawartości popiołu całkowitego pomnożonej przez tysiąc. Mąka, która zawiera 2 % popiołu, określana jest jako typ 2000 (razowa), zaś mąka zawierająca 0,5 % popiołu – jako typ 500, typowa biała. Typ mąki jest jednym z wyróżników jakościowych, który decyduje o jej dalszym zastosowaniu w przetwórstwie spożywczym i wykorzystaniu w domu.

Składniki

W przypadku przetworów zbożowych jednoskładnikowych, wykaz składników nie jest konieczny, o ile nazwa opisowa środka spożywczego (np. mąka pszenna typ 450, mąka żytnia typ 580, płatki owsiane zwykłe, kasza jęczmienna) umożliwia wyraźne zidentyfikowanie charakteru użytego składnika, czyli ziarna pszenicy, żyta, owsa.

Wykaz składników jest wymagany w przypadku przetworu zbożowego (np. mąki), do którego dodawane są inne składniki, m.in. dozwolone przepisami prawa substancje dodatkowe (np. E 300 – kwas askorbinowy).

W wykazie składników przy rodzaju zboża (pszenicy, życie, owsie) zawierającym gluten można dodać fakultatywnie słowo „gluten”, np. mąka pszenna (gluten), mąka pszenna (zawiera gluten), pszenica (gluten). Podanie na opakowaniu ogólnej informacji typu „zawiera gluten” bez wskazania rodzaju zboża jest nieprawidłową praktyką.

Instrukcja użycia

Należy ją podać na opakowaniu przetworów zbożowych (np. ryżu, kaszy, płatków) w sposób opisowy, aby produkt został prawidłowo użyty przez konsumenta i zachował swoje właściwości po przygotowaniu. Opis instrukcji użycia mogą dodatkowo uzupełniać elementy graficzne (np. obrazki, zdjęcia), jednak sama grafika bez opisu to za mało.

Źródło a wysoka zawartość błonnika pokarmowego – czy oznacza to samo?

Na opakowaniach przetworów zbożowych niejednokrotnie można znaleźć informację o błonniku pokarmowym. Choć jest to informacja dodatkowa i dobrowolna, to ma charakter oświadczenia żywieniowego i może być wskazana w oznakowaniu po spełnieniu przez produkt pewnych określonych w przepisach prawa wymagań. Informacja typu „zawiera błonnik pokarmowy”, „źródło błonnika pokarmowego” lub o podobnym znaczeniu może być zamieszczona, gdy produkt zawiera przynajmniej 3 g błonnika na 100 g lub przynajmniej 1,5 g błonnika na 100 kcal. Z kolei komunikat „wysoka zawartość błonnika pokarmowego” lub o podobnym znaczeniu może być podany, jeśli produkt zawiera przynajmniej 6 g błonnika na 100 g lub przynajmniej 3 g błonnika na 100 kcal.

Wyniki kontroli IJHARS

Kontrolą objęto cały kraj i skontrolowano ogółem 88 podmiotów (producentów, hurtowników, importerów oraz sklepy), które wprowadzały do obrotu różny asortyment przetworów zbożowych, głównie mąki, kasze i płatki. Nieprawidłowości stwierdzono w 27 podmiotach (30,7 %).

W 2,4 % skontrolowanych partii stwierdzono obecność szkodników. Mąka zawierająca szkodniki została zutylizowana.

W 13,3 % skontrolowanych partii ujawniono nieprawidłowości w zakresie parametrów fizykochemicznych, które dotyczyły głównie niezgodnej z deklaracją zawartości składników odżywczych (błonnika, białka, tłuszczu) oraz zawartości popiołu i zawyżonej wilgotności w mące.

Błędne znakowanie stwierdzono w przypadku 18,9 % skontrolowanych partii. Kwestionowano m.in.:

• podanie nieprawidłowej nazwy, np. „mąka (…) razowa typ 2000” zamiast „mąka (…) graham typ 1850” oraz różnego nazewnictwa przetworów zbożowych wskazanego na stronie internetowej, np. „mąka orkiszowa typ 1850 graham pełnoziarnista”, oraz na opakowaniu produktu, np. „mąka orkiszowa 1850”,
• podanie w niewłaściwy sposób informacji o składniku alergennym, np. „Produkt zawiera alergeny – gluten” i „Produkt może zawierać śladowe ilości glutenu” zamiast wskazania jako alergenu zboża, np. „pszenicy”,
• zamieszczenie na opakowaniu mąki informacji o niewłaściwym typie,

• wskazanie odmiennego składu przetworów zbożowych na stronie internetowej, np. „kasza jaglana” oraz na opakowaniu produktu, np. „obłuskane ziarno prosa”
• sugerowanie specjalnych właściwości produktu przez zamieszczenie informacji, np. „bez żadnych polepszaczy czy też konserwantów”, „bez konserwantów oraz chemii”, podczas gdy do przetworów zbożowych nie są dozwolone substancje konserwujące, oraz przypisywanie lepszej jakości, np. „ze względu na wysoką jakość polecamy do szerokiego stosowania, znak (…) lux”, podczas gdy kontrolowane produkty nie wyróżniały się jakością od innych,
• podanie w wartości odżywczej zawartości (np. białka, tłuszczu) niezgodnej z zawartością tych składników stwierdzoną na podstawie badań laboratoryjnych, pominięcie niektórych składników w wartości odżywczej (np. kwasów tłuszczowych nasyconych, cukrów, soli) lub wykazanie innych elementów (np. cholesterolu), których nie podaje się w wartości odżywczej;
• wydłużenie daty minimalnej trwałości w stosunku do badań przechowalniczych oraz poprzedzenie jej niewłaściwym wyrażeniem,
• brak zamieszczenia instrukcji użycia w przypadku kaszy i płatków umożliwiającej właściwe przygotowanie produktów,
• brak dokumentów potwierdzających pochodzenie zboża przy deklaracji „zboże uprawiane na Warmii”.

W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami zastosowano sankcje przewidziane obowiązującymi przepisami prawa żywnościowego.

MATERIAŁ VIDEO

Z okazji tegorocznych Dożynek składamy Państwu serdeczne podziękowania za codzienny trud, wytrwałość i odpowiedzialność. To dzięki Państwa pracy powstaje żywność, która trafia na polskie stoły – żywność świeża, smaczna, bezpieczna i wysokiej jakości. Państwa zaangażowanie, miłość do ziemi i troska o plony są fundamentem bezpieczeństwa żywnościowego oraz ważną częścią naszej wspólnej odpowiedzialności za jakość artykułów rolno-spożywczych.

Życzymy Państwu zdrowia, pomyślności, spokoju w domach oraz obfitych plonów w kolejnych latach. Niech dożynki będą czasem radości, dumy z wykonanej pracy i spotkań we wspólnocie. Dziękujemy za Państwa wysiłek, zaangażowanie i codzienną troskę o to, by polska żywność była symbolem jakości, tradycji i bezpieczeństwa .

Dorota Bocheńska, Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych , w imieniu własnym oraz pracowników IJHARS.

Dożynki od pokoleń są jednym z najważniejszych momentów w kalendarzu polskiej wsi. To zwieńczenie miesięcy pracy na roli, czas dziękczynienia za zebrane plony, ale też okazja do spotkań i budowania społecznych, międzypokoleniowych więzi. Pod koniec lata uroczystości dożynkowe odbywają się w całej Polsce – od lokalnych uroczystości i pikników w gminach i powiatach, po wydarzenia regionalne i ogólnopolskie. Gromadzą rolników, ich rodziny, przedstawicieli samorządów, instytucji, organizacji społecznych oraz lokalne i regionalne wspólnoty.

W liście skierowanym do rolników z okazji dożynek minister rolnictwa i rozwoju wsi, Stefan Krajewski podkreślił, że Święto Plonów jest wyrazem wdzięczności za chleb – symbol życia, bezpieczeństwa i wspólnoty. Zaznaczył również, że współczesny rolnik jest filarem gospodarki i gwarantem suwerenności żywnościowej Rzeczypospolitej.

Tegoroczny sezon przyniósł wielu gospodarstwom zarówno satysfakcję z efektów pracy, jak i trudne doświadczenia związane z warunkami pogodowymi – przymrozkami, gradobiciami, intensywnymi opadami, lokalnymi podtopieniami czy suszą. Dlatego dożynkowe podziękowania mają w tym roku szczególny wymiar. Są wyrazem szacunku dla siły, wytrwałości i odpowiedzialności rolników, którzy mimo przeciwności każdego dnia dbają o produkcję żywności i jakość polskich produktów.

Kontrola koncentrowała się na jakości produktów pochodzących głównie z importu z takich krajów jak Chiny, Ukraina czy Turcja. Objęła ona także produkty pochodzące z innych państw członkowskich UE, przede wszystkim z Niemiec i Niderlandów. Kontrolą objęto zarówno produkty oferowane w sklepach stacjonarnych, jak i w sklepach internetowych.

Jakie są najistotniejsze informacje w oznakowaniu produktów dla konsumenta dokonującego zakupów wyrobów ciastkarskich i cukierniczych?

Nazwa produktu powinna umożliwiać poznanie rzeczywistego charakteru produktu; może być to nazwa zwyczajowa (np. „herbatniki”, „wafle”) dla produktów bez nadzienia lub polewy. Jeśli nazwa zwyczajowa nie istnieje lub nie jest stosowana, podaje się nazwę opisową środka spożywczego (np. „ciasteczka z nadzieniem o smaku waniliowym i kawałkami czekolady” lub „żelki kwaśne o smaku truskawkowym”). Za niewystarczające uznaje się wskazanie ogólnej grupy towarowej w nazwie (np. „słodycze”) lub podanie niepełnej nazwy opisowej produktu (np. „żelki yuzu”). Nazwa ta jest nieprawidłowa ze względu na zastosowanie w nazwie terminu „yuzu” odnoszącego się do egzotycznego owocu, nieznanego szerszej grupie konsumentów w Polsce).

Wykaz składników obejmuje wszystkie składniki, które wymienia się w kolejności malejącej według masy w momencie ich użycia, co oznacza, że rozpoczyna się od składnika, którego jest najwięcej, a kończy na tym, którego jest najmniej. Istotne jest, aby składniki alergenne zostały wyróżnione w wykazie składników, tak by odróżniały się od reszty składników (np. orzechy , mleko w proszku, mąka pszenna ).

Należy pamiętać, że jeżeli w nazwie produktu podkreślono obecność składnika lub składnik jest wyeksponowany w formie obrazu lub grafiki umieszczonych na opakowaniu, to w wykazie składników lub w nazwie powinien zostać wskazany procentowy udział użytego składnika. IJHARS kwestionuje brak precyzyjnego wskazania procentowej zawartości składnika (np. „ilość nie mniejsza niż … %”).

W przypadku dodatków do żywności pełniących określoną funkcję technologiczną w wyrobie gotowym należy podać nazwę tej funkcji technologicznej, a następnie szczegółową nazwę substancji dodatkowej lub jej numer „E” (np. substancja spulchniająca: E 500).

Wyniki ostatniej kontroli

IJHARS skontrolowała wyroby ciastkarskie i różnego rodzaju wyroby cukiernicze, wśród których najliczniejszą grupę stanowiły cukierki, żelki i galaretki, ale pod lupą IJHARS znalazły się również popularne wśród najmłodszych lizaki i gumy. Skontrolowano 80 podmiotów, w tym 70 sklepów stacjonarnych i 10 internetowych, stwierdzając nieprawidłowości w ponad połowie z nich – 43 sklepach stacjonarnych i 7 internetowych.

Stwierdzono stosunkowo dużo nieprawidłowości dotyczących cech organoleptycznych oferowanych produktów cukierniczych. Nieprawidłowości ujawniono w 23,8 % skontrolowanych partii w sklepach stacjonarnych.

Zastrzeżenia dotyczyły wyglądu produktów w zakresie konsystencji i kształtu, a także niewłaściwej barwy powierzchni wyrobów.

W odniesieniu do parametrów fizykochemicznych zakwestionowano ogółem 11,8 % partii wyrobów cukierniczych i ciastkarskich.

Nieprawidłowości w zakresie parametrów fizykochemicznych dotyczyły:

• w wyrobach ciastkarskich oferowanych przez sklepy stacjonarne:

- niezgodnej z deklaracją podaną na opakowaniu zawartości składników odżywczych (cukrów ogółem i tłuszczu),

- wykrycia obecności niedeklarowanych w oznakowaniu barwników np. E 124 (czerwień koszenilowa A),

• w wyrobach cukierniczych oferowanych przez sklepy stacjonarne i internetowe:

- niezgodnej z deklaracją podaną na opakowaniu zawartości składników odżywczych (np. zawyżonej lub zaniżonej zawartości cukrów ogółem w lizakach, gumach, żelkach),

- wykrycia obecności niedeklarowanych w oznakowaniu barwników np. E 133 (błękit brylantowy FCF) w żelkach,

Najwięcej nieprawidłowości – ogółem 52,9 % – stwierdzono w zakresie znakowania zarówno w sklepach stacjonarnych, jak i internetowych, w których kwestionowano m.in.:

• w wyrobach ciastkarskich:

- wskazywanie różnych nazw produktów na stronie internetowej i w oznakowaniu produktu (np. „chocolate original”, co wskazywało na użycie czekolady, podczas gdy w oznakowaniu produktu użyto określenia „chocolate flavour”, które odnosi się do czekoladowego smaku) lub na opakowaniu i etykiecie cenowej (np. „ciastka czekoladowe” zamiast „ciastka z nadzieniem
o smaku czekoladowym”),

- brak wskazania procentowej zawartości składnika podkreślonego w nazwie (np. batatów, kakao) lub podanie informacji o procentowej zawartości składnika w sposób nieprecyzyjny „ilość nie mniejsza niż 4,7 %”,

- podanie niepełnej informacji o składnikach odżywczych (np. pominięcie informacji o składnikach mineralnych i witaminach, które wykazano w składzie),

• w wyrobach cukierniczych:

- brak nazwy produktu w języku polskim, niewłaściwe tłumaczenie nazwy na język polski lub wskazanie dwóch różnych nazw produktu, na opakowaniu i stronie internetowej,

- nieprawidłowy sposób podawania w wykazie składników informacji o kategoriach zastosowanych substancji dodatkowych (np. „substancje zakwaszające” zamiast „kwasy”; „koloryzujące środki spożywcze” zamiast „barwniki”) lub wskazanie w wykazie nieistniejących kategorii substancji dodatkowych (np. „barwniki naturalne”),

- podanie niezgodnej ze stanem faktycznym informacji w zakresie składu produktu (np. grafika sugerująca zawartość owocu przy jego braku w produkcie).

W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami zastosowano sankcje przewidziane obowiązującymi przepisami prawa żywnościowego.

materiał video