Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska zlecił przygotowanie opracowania przedstawiającego kluczowe zagadnienia związane z ochroną mrówek na poszczególnych etapach planowania i realizacji przedsięwzięć. Jego celem jest uporządkowanie dostępnej wiedzy oraz przedstawienie zaleceń, standardów i dobrych praktyk dotyczących badania występowania mrówek, identyfikowania potencjalnych oddziaływań przedsięwzięć na ich kolonie i siedliska, a także planowania odpowiednich działań służących ich ochronie.

W opracowaniu omówiono zasady prowadzenia rozpoznania terenowego, dokumentowania stanowisk i gniazd mrówek oraz interpretacji zgromadzonych danych. Przedstawiono również możliwe zagrożenia związane z realizacją przedsięwzięć oraz katalog rozwiązań pozwalających na unikanie i ograniczanie ich negatywnego oddziaływania na mrówki. Uwzględniono przy tym zalecenia dotyczące zabezpieczania kolonii, prowadzenia działań ochronnych, w tym, w uzasadnionych przypadkach, translokacji kolonii, a także monitorowania skuteczności zastosowanych rozwiązań.

Opracowanie wskazuje zakres informacji i analiz, które mogą być przydatne w procesie planowania przedsięwzięć, w szczególności na etapie kwalifikowania przedsięwzięcia do przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, sporządzania dokumentacji środowiskowej oraz przeprowadzania oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Przedstawione zalecenia mogą być również wykorzystywane podczas planowania i realizacji działań ochronnych oraz sprawowania nadzoru przyrodniczego.

Opracowanie ma na celu pomoc w przygotowaniu rzetelnej dokumentacji środowiskowej oraz we właściwym planowaniu działań służących ochronie mrówek. Może być przydatne zarówno dla organów administracji publicznej, jak i inwestorów, wykonawców dokumentacji środowiskowej, przyrodników oraz osób prowadzących nadzór nad realizacją przedsięwzięć. Tym samym powinno przyczynić się do usprawnienia procesu oceny oddziaływania przedsięwzięć na środowisko oraz zwiększenia skuteczności ochrony mrówek i ich siedlisk.

Opublikowany dokument stanowi wstępną, roboczą wersję opracowania. Celem konsultacji społecznych jest zebranie opinii i uwag dotyczących jego zakresu, założeń metodycznych, proponowanych zaleceń oraz przedstawionych rozwiązań praktycznych. Po zakończeniu konsultacji projekt opracowania oraz zgromadzone uwagi zostaną poddane analizie i weryfikacji, a zasadne propozycje zmian zostaną uwzględnione podczas przygotowywania jego ostatecznej wersji.

Jak złożyć uwagi?

Uwagi należy przesyłać drogą elektroniczną, na adres: wytyczne.mrowki@gdos.gov.pl , załączając wypełniony formularz zgłaszania uwag.

Uwagi można zgłaszać do dnia 5 października 2026 r.

W razie pytań prosimy o kontakt z Departamentem Ocen Oddziaływania na Środowisko (nr tel. (22) 12-02-950 lub poprzez podany adres mailowy).

Realizacja opracowania jest finansowana ze środków Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej na podstawie umowy z dnia 9 września 2025 r. nr 317/2025/Wn50/NE-po/D o realizację zadania pn. „Wsparcie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w realizacji zobowiązań w zakresie ocen oddziaływania na środowisko i obszary Natura 2000”

W piątek, 18 września 2026 roku, w przeddzień wielkiego finału dorocznej akcji sprzątania świata, który tradycyjnie odbywa się w trzeci weekend września, pracownicy Generalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska (GDOŚ) wzięli udział w działaniach porządkowych.

Każdego roku do wspólnego sprzątania GDOŚ zaprasza inne organizacje. W tym roku współpracowaliśmy z pracownikami Urzędu Dozoru Technicznego (UDT) oraz Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska w Warszawie.

Pod przewodnictwem Anny Ronikier-Dolańskiej, Zastępcy Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska, kilkudziesięcioosobowa ekipa z GDOŚ oczyszczała przybrzeżny teren Wisły.

Hasło akcji

„SOS dla wody! Niech będzie wolna od śmieci” to hasło tegorocznej edycji.

Podczas poprzednich „ Akcjach Sprzątania Świata – Polska” coraz częściej natrafiano na podwodne „dzikie utopiska”. A przecież wszystko, co wylądowało pod wodą, zatruwa nasze życie, zostawia niechlubne dziedzictwo przyszłym pokoleniom i świadczy o naszej krótkowzroczności. Dlatego organizatorzy w 2026 roku wysłali SOS dla czystej wody i apelowali, aby pomóc uwolnić ją od śmieci.

Jednak nie tylko obszary wodne czy podwodne były obiektem działań. Sprzątano brzegi rzek i jezior oraz plaże. Nadal zbierane były również odpady z terenów zielonych, aby toksyny nie przedostały się do wód gruntowych.

Poprzez to hasło organizatorzy nadali sygnał ratunkowy dla całego systemu życiodajnych wód na świecie: rzek, jezior, stawów, mórz i oceanów.

Co i gdzie sprzątaliśmy?

W myśl zasady przyświecającej akcji „W tym roku posprzątam swój kawałek Polski”, wspólnie z pracownikami Urzędu Dozoru Technicznego oraz Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska w Warszawie, porządkowaliśmy praski brzeg Wisły w otoczeniu mostu Siekierkowskiego.

Na trasie przeznaczonej do sprzątania zebraliśmy kilkadziesiąt worków odpadów, w tym opony, odpady budowlane i poremontowe oraz butelki i opakowania po jedzeniu.

Podczas działań poruszyliśmy wiele tematów związanych z ochroną środowiska. Poznaliśmy opinie naszych ekspertów. Ponadto była to także doskonała okazja do refleksji nad naszymi wyborami zakupowymi związanymi z wodą i codziennymi działaniami, jak uważne i oszczędne korzystanie z niej.

Przesłanie

Akweny są nieodłączną częścią naszego codziennego życia. Współcześnie ochrona rzek, jezior i mokradeł przed zanieczyszczeniami to jedno z najważniejszych wyzwań. Naszym obowiązkiem jest chronić te cenne zasoby i zachować je dla przyszłych pokoleń, a najwłaściwszą formą ochrony wód jest zapobieganie, a nie usuwanie skutków zaniedbań.

Dlatego wcielmy w życie przesłanie, o którym śpiewał Wojciech Młynarski: „Posprzątajmy sobie w głowach, by nie śmiecić więcej”.

---

Źródło: informacje dotyczące 33. Akcji Sprzątania Świata pochodzą ze strony internetowej Fundacji Nasza Ziemia.

Sygnatariuszami Konwencji Berneńskiej , którą Polska ratyfikowała w 1995 roku, są nie tylko państwa UE, ale i inne państwa kontynentu europejskiego. Dzięki temu możliwe jest podejmowanie wspólnych inicjatyw na rzecz ochrony przyrody w Europie. W ramach Konwencji działa wiele grup tematycznych, np. do spraw dużych drapieżników, do spraw ochrony płazów czy do spraw inwazyjnych gatunków obcych.

Działania Generalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska (GDOŚ)

W Unii Europejskiej obecnie realizowane są cele i zadania na rzecz ochrony flory, fauny i siedlisk przyrodniczych określone w Strategii Konwencji Berneńskiej, przede wszystkim poprzez wdrażanie unijnej polityki na rzecz różnorodności biologicznej.

• Przykładem zaangażowania i praktycznych działań GDOŚ jest zatwierdzenie na początku 2026 r. trzech nowych obszarów Natura 2000, które współtworzą europejską sieć Emerald:

• Murawy nad Dolną Narwią PLH140060 (woj. mazowieckie), o powierzchni 1 433,88 ha,
• Naterki PLH280060 (woj. warmińsko-mazurskie), o powierzchni 19,11 ha,
• Tunel w Szklarach PLH180056 (woj. podkarpackie), o powierzchni 8,57 ha.

• Proces opracowywania dokumentów planistycznych dla obszarów Natura 2000 zbliża się obecnie do końca. To dla nas bardzo ważne, ponieważ dzięki temu wysiłkowi identyfikujemy konkretne kierunki działań w ochronie czynnej i biernej zasobów przyrody.
• Dzięki pracy przyrodników już ponad 92% obszarów posiada dokument określający zagrożenia, cele ochrony oraz środki ochronne. Obszary te objęte są monitoringiem przyrodniczym, a plany zadań ochronnych są odpowiedzią na zidentyfikowane zagrożenia dla zachowania wspólnego dziedzictwa – roślin i zwierząt gatunków chronionych, siedlisk ich życia oraz siedlisk przyrodniczych.
• W ramach wzmacniania krajowego systemu obszarów chronionych od 2024 r. powstało już 200 nowych rezerwatów przyrody. Są to obszary, podobnie jak parki narodowe, o najwyższym statusie ochrony.

Jednak ochrona dzikiej przyrody to nie tylko kwestia form ochrony przyrody – to bezpośrednia walka o retencję wody, jakość gleb i przetrwanie ekosystemów, od których zależy nasze codzienne życie.

Obecna sytuacja i kluczowe wyzwania

• Fragmentacja siedlisk: rozbudowa dróg, ogrodzeń i niekontrolowana urbanizacja przecinają korytarze migracyjne zwierząt, tworząc izolowane populacje podatne na wymieranie.
• Kryzys wodny i presja na mokradła: osuszanie terenów i regulowanie wód publicznych w celach gospodarczych obniżają poziom wód gruntowych, drastycznie redukując siedliska płazów, ptaków i roślin wodnych.
• Gatunki inwazyjne i zmiany klimatu: wzrost średnich temperatur wywołuje presję migracyjną, a obce gatunki inwazyjne wypierają rodzimą florę i faunę.
• Gwałtowny spadek populacji zapylaczy: utrata dzikich miedz i stosowanie chemii w rolnictwie zagrażają owadom zapylającym, co uderza w bezpieczeństwo żywnościowe oraz stabilność populacyjną niektórych roślin.
• Antropopresja: zarówno nieuregulowana zabudowa (np. w sąsiedztwie cennych przyrodniczo obszarów), jak i postrzeganie „nieużytków” wyłącznie jako przedmiotu do zagospodarowania to szybka ścieżka utraty usług ekosystemowych, do których przywykliśmy.

Czy każdy z nas może przeciwdziałać?

Tak! Ponieważ ochrona przyrody zaczyna się w najbliższym otoczeniu:

• Twórz mikrosiedliska: na balkonie lub w ogrodzie wysiej łąkę kwietną, wystaw poidło dla ptaków i owadów oraz zostaw stertę liści lub gałęzi jako kryjówkę dla jeży.
• Wspieraj małą retencję: łap deszczówkę do podlewania, zrezygnuj z całkowitego betonowania posesji i pozwól wodzie wsiąkać w grunt.
• Zostaw przestrzeń na „dzikość”: martwe drewno i opadłe liście to rezerwuar wilgoci oraz dom dla tysięcy gatunków pożytecznych organizmów, podobnie jak miedze i zadrzewienia śródpolne na terenach rolnych oraz szuwary dla owadów czy ptaków.
• Szanuj zasady w terenie: w lasach i na obszarach chronionych zawsze trzymaj psa na smyczy, nie schodź z wyznaczonych szlaków i nie zostawiaj odpadów.
• Reaguj na nadużycia: uświadamiaj rodzinę i sąsiadów, zgłaszaj naganne praktyki, takie jak nielegalne składowanie odpadów, niszczenie tarlisk czy usuwanie drzew prowadzone w okresie lęgowym ptaków.

---

Zastrzeżenie: do zredagowania tego materiału użyto narzędzi SI, jednak zawartość została dostarczona przez człowieka, a wynik sprawdzony lub zmodyfikowany pod względem merytorycznym i redakcyjnym. Grafika została w całości wygenerowana z użyciem narzędzi SI.

Dlaczego w rezerwatach przyrody obowiązują restrykcyjne zakazy i czym grozi ich łamanie? Kiedy usuwanie drzew i innych roślin może służyć ochronie przyrody? Ile czasu potrzebuje pachnica dębowa, by stać się dorosłym owadem? Gdzie w okolicach Warszawy można obserwować pełniki? Jak wygląda gniazdo sieweczki rzecznej? Odpowiedzi na te i wiele innych pytań znajdziecie w najnowszym odcinku „Horzela opowiada”, poświęconym rezerwatom przyrody na przykładzie obszarów chronionych województwa mazowieckiego.

Film powstał we współpracy z Regionalną Dyrekcją Ochrony Środowiska w Warszawie w ramach projektu „Mazowieckie rezerwaty przyrody – znam i chronię”, dofinansowanego przez Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Warszawie. To porcja wiedzy, która pomaga lepiej zrozumieć, dlaczego rezerwaty są tak cenne i jak powinniśmy zachowywać się na ich terenie.

Projekt „Mazowieckie rezerwaty przyrody” realizujemy konsekwentnie od 2018 r. Jego głównym założeniem jest budowanie świadomości i przybliżanie społeczeństwu przyrody tych wyjątkowo cennych miejsc. W ramach projektu m.in. zrealizowaliśmy dziesiątki spotkań edukacyjnych i spacerów przyrodniczych, ustawiliśmy setki tablic informacyjno-edukacyjnych, uruchomiliśmy aplikację mobilną, znakowaliśmy szlaki w rezerwatach, organizowaliśmy wystawy i konferencje.

Gorąco zachęcamy do obejrzenia filmu i podzielenia się nim z innymi. Zależy nam, aby wiedza o rezerwatach przyrody, zasadach ich ochrony oraz odpowiedzialnym korzystaniu z tych wyjątkowych miejsc dotarła do jak najszerszego grona odbiorców. Im lepiej znamy i rozumiemy przyrodę, tym skuteczniej możemy ją chronić.

---

Źródło: Regionalna Dyrekcja Ochrony Środowiska w Warszawie

Do ogólnopolskiego konkursu fotograficznego pt. „Wakacje z naturą. Kwietne łąki”, którego organizatorem jest Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska, zgłoszono 278 fotografii.

Temat

Zgodnie z tematyką konkursu prace przedstawiają łąki kwietne. Dopuszczalne były np. zbliżenia na rośliny, owady zapylające oraz ekosystem łąkowy. Fotografie wykonano na terytorium Polski.

Nadesłane prace zachwycają różnorodnością ujęć, wrażliwością artystyczną i głębokim szacunkiem dla naturalnego krajobrazu. Wiele z prac w pełni realizuje misję edukacyjną konkursu. Precyzyjne pokazanie koegzystencji konkretnych gatunków roślin i owadów zwraca uwagę odbiorcy na kluczową rolę, jaką łąki kwietne odgrywają we wspieraniu i zwiększaniu różnorodności biologicznej.

Laureaci i wyróżnieni

Konkurs miał charakter otwarty i był skierowany do wszystkich, którzy zajmują się fotografią zarówno zawodowo, jak i amatorsko.

Jury spośród nadesłanych zgłoszeń wybrało zdjęcia, które spełniały kryteria formalne oraz były oryginalne, pomysłowe, staranne i estetycznie ukazują łąki kwietne w twórczych i artystycznych ujęciach.

W kategorii wiekowej osoby do 18. roku życia

• Pierwsze miejsce: Michał Szczecina
• Wyróżnienie: Amelia Kubasiewicz
• Wyróżnienie: Szymon Ciosek

W kategorii wiekowej osoby powyżej 18. roku życia

• Pierwsze miejsce: Aleksandra Puczyńska
• Wyróżnienie: Janusz Kępa
• Wyróżnienie: Patryk Kurc

Każde z nagrodzonych zdjęć ukazuje łąkę z innej perspektywy - od subtelnych, bliskich ujęć po szerokie, pełne kolorów pejzaże. Zwycięskie prace dowodzą, jak wiele piękna można dostrzec w pozornie zwyczajnym fragmencie natury.

Nagrody

Na zwycięzców czekają nagrody rzeczowe. Każdy laureat konkursu otrzyma profesjonalny śpiwór, a autorzy wyróżnionych prac fotograficznych otrzymają wysokiej klasy lunch boxy lub bidony. Dodatkowo laureaci oraz wyróżnieni otrzymają autorskie materiały promocyjne Generalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska.

Osobom wyróżnionym gratulujemy, a wszystkim uczestnikom dziękujemy za podjęcie fotograficznego wyzwania.

Zapraszamy do obejrzenia prac w naszej wirtualnej galerii.

Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska z przyjemnością ogłasza wyniki konkursu artystycznego na plakat Dnia Krajobrazu 2026.

Dzień Krajobrazu w tym roku obchodzimy pod hasłem „Odkryj historię w krajobrazie!” Promuje go zwycięski plakat autorstwa Anny Pruchnik.

Komisja konkursowa jednogłośnie zdecydowała o przyznaniu I miejsca artystce z Błażkowej.

Serdecznie gratulujemy!

Zwycięski Plakat zatytułowany „Krajobraz i jego historia w kodzie” – Anna Pruchnik.
Komisja Konkursowa doceniła szczególnie „nowatorskie podejście do tematu, walory formalne i konceptualne z wykorzystaniem kodu QR oraz nawiązanie do nowoczesności”.

Dodatkowo w Konkursie wyróżnienia honorowe otrzymali:

• Jerzy Dobrzyniecki za pracę pt. „Dzień Krajobrazu 2026, Odkryj historię w krajobrazie”,

• Julia Duliba za pracę pt. „Historia ma krajobraz”,

• Anna Głowacka za pracę pt. „Pęknięcie pamięci”.

Serdecznie gratulujemy!

Wyróżnione prace Konkursowe:

---

Realizacja konkursu została sfinansowana ze środków Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w ramach realizacji przez GDOŚ umowy z dnia 28 listopada 2024 r. nr 359/2024/Wn50/NE-WM/D o realizację zadania pn. „Realizacja zadań wynikających z postanowień Europejskiej Konwencji Krajobrazowej sporządzonej we Florencji dnia 20 października 2000 r.

---

Informujemy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie 9 września 2026 r. oddalił skargę Stowarzyszenia Obrony Naturalnych Obszarów Nadmorskich „Bałtyckie S.O.S.” na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z 16 stycznia 2025 r. w przedmiocie określenia środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia polegającego na: „Budowie i eksploatacji pierwszej w Polsce Elektrowni Jądrowej, o mocy elektrycznej do 3750 MWe, na obszarze gmin: Choczewo lub Gniewino i Krokowa” , planowanego do realizacji w wariancie 1 – lokalizacja Lubiatowo-Kopalino, podwariant techniczny 1A.

Stowarzyszenie we wniesionej skardze zarzuciło Generalnemu Dyrektorowi Ochrony Środowiska naruszenie m.in. przepisów:

• Kodeksu postępowania administracyjnego przez brak dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, zaniechanie podjęcia wszelkich czynności oraz niezebranie i nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący całości materiału dowodowego;
• ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko przez wydanie decyzji na podstawie raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko niespełniającego wymogów wskazanych w tej ustawie (w tym w zakresie wariantowania przedsięwzięcia, wpływu na krajobraz oraz oddziaływań skumulowanych) oraz naruszenie przepisów powyższej ustawy w zakresie udziału społeczeństwa w postępowaniu;
• Prawa ochrony środowiska i Prawa atomowego.

Sąd podkreślił, że Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska przeprowadził ocenę oddziaływania powyższego przedsięwzięcia na środowisko w sposób szczegółowy, wyczerpujący i zgodny z przepisami prawa, uwzględniając szerokie spektrum przewidywanych oddziaływań przedsięwzięcia na środowisko.

Nowy rezerwat na mapie regionu: „Lubaty”

Mając na celu zachowanie cennych walorów przyrodniczych województwa kujawsko-pomorskiego, Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Bydgoszczy objął ochroną w formie rezerwatu przyrody obszar „Lubaty”.

Nowy rezerwat obejmuje powierzchnię 7,04 ha i znajduje się na terenie gminy Baruchowo, w powiecie włocławskim. Głównym celem ochrony tego miejsca jest zachowanie naturalnego krajobrazu fragmentu jeziora Lubaty wraz z otaczającymi je bagnami i lasami. Na obszarach graniczących z rezerwatem wyznaczono otulinę o powierzchni 7,20 ha. Co ciekawe, pozostała część jeziora Lubaty (wraz z przyległymi lasami i bagnami) leży już w granicach województwa mazowieckiego i również jest objęta ochroną rezerwatową – od teraz ten wyjątkowy ekosystem jest bezpieczny po obu stronach wojewódzkiej granicy.

Unikalny rezerwat „Gościąż” jeszcze większy

Rezerwat przyrody „Gościąż” został powiększony z 227,91 ha do 248,83 ha. Do rezerwatu włączono obszar cenny przyrodniczo, stanowiący naturalny ciek wodny, który w swoim dalszym biegu tworzy rzekę Ruda, przepływającą przez jezioro Gościąż. Ochroną rezerwatową objęto również otaczające ciek drzewostany. Są to przede wszystkim siedliska wilgotne bezpośrednio związane z wodą, takie jak: ols, ols jesionowy i las wilgotny.

Celem ochrony rezerwatu pozostaje zachowanie jeziora Gościąż – akwenu o unikalnej w skali kraju, specyfice i charakterze osadów dennych oraz powiązanych z nim ekosystemów wodnych i leśnych.

---

Źródło: RDOŚ Bydgoszcz

Dla polskiej ochrony przyrody to wydarzenie ma szczególny wymiar. Członkiem pierwszego Komitetu Sterującego, który przez najbliższe trzy lata będzie nadzorował strategiczne kierunki rozwoju tej inicjatywy, została Sylwia Gawrońska. Jako wieloletnia specjalistka reprezentująca Sekretariat Konwencji Ramsarskiej w Generalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska, wniesie ona do prac komitetu doświadczenie w obszarze globalnej ochrony obszarów wodno-błotnych. Jej obecność w gremium zarządzającym potwierdza silną pozycję Polski oraz wysokie uznanie dla kompetencji rodzimych ekspertów na arenie międzynarodowej.

Uruchomienie EPI to kamień milowy w procesie, który zapoczątkowano w 2021 roku podczas szczytu klimatycznego COP26 w Glasgow. Nowa inicjatywa jest oficjalnie wspierana przez Globalną Inicjatywę na rzecz Torfowisk (GPI), prowadzoną przez Program Narodów Zjednoczonych ds. Środowiska (UNEP).

Więcej informacji o działaniach oraz procedurze dołączania do sieci można znaleźć na oficjalnej stronie internetowej: europeanpeatlandsinitiative.com .

Udzielając pomocy rannym zwierzętom, trzeba robić to umiejętnie. Przedstawiamy kilka porad, jak właściwie to zrobić.

Kogo powiadomić?

W przypadku znalezienia rannego lub chorego dzikiego zwierzęcia należy w pierwszej kolejności skontaktować się z:

• właściwym miejscowo urzędem gminy, miasta lub strażą miejską/gminną,
• lekarzem weterynarii,
• najbliższym ośrodkiem rehabilitacji zwierząt posiadającym zezwolenie na przyjmowanie danego gatunku lub grupy zwierząt.

Właściwy podmiot może zorganizować udzielenie pomocy weterynaryjnej oraz jeżeli jest to konieczne, transport zwierzęcia do ośrodka rehabilitacji zwierząt. W przypadkach, gdy jest to bezpieczne zarówno dla udzielającego pomocy, jak i poszkodowanego osobnika, możliwy jest też samodzielny transport zwierzęcia do ośrodka (najlepiej po uprzednim kontakcie z ośrodkiem).

Co zrobić po znalezieniu zwierzęcia?

Jeżeli zwierzę jest wyraźnie ranne, osłabione, nie może się poruszać lub znajduje się w miejscu, w którym grozi mu bezpośrednie niebezpieczeństwo:

• nie narażaj siebie na niebezpieczeństwo – ranne zwierzę może zachowywać się agresywnie lub nieprzewidywalnie,
• nie chwytaj zwierzęcia bez potrzeby i nie próbuj samodzielnie go leczyć,
• nie podawaj pokarmu ani wody, jeżeli nie zostało to zalecone przez osobę posiadającą odpowiednią wiedzę lub lekarza weterynarii,
• ustal dokładną lokalizację zwierzęcia i, jeżeli jest to możliwe, określ gatunek oraz opisz jego stan,
• skontaktuj się z właściwą gminą, strażą miejską/gminną, lekarzem weterynarii lub odpowiednim ośrodkiem rehabilitacji zwierząt.

Sprawdź aktualny wykaz ośrodków rehabilitacji zwierząt posiadających zezwolenia Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska.

Kiedy należy zadzwonić pod numer 112?

Jeżeli ranne lub martwe zwierzę znajduje się na drodze albo jego obecność stwarza zagrożenie dla bezpieczeństwa ruchu drogowego lub ludzi, należy natychmiast powiadomić odpowiednie służby, w szczególności Policję, korzystając z numeru alarmowego 112.

Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska (GDOŚ) i regionalne dyrekcje ochrony środowiska (rdoś) nie są podmiotami właściwymi do odławiania, odbioru i transportowania rannych lub chorych dzikich zwierząt do miejsc, w których udzielana jest im pomoc. GDOŚ i rdoś realizują zadania określone przepisami ustawy o ochronie przyrody, nie należy jednak do nich organizowanie interwencji i transportu każdego znalezionego rannego lub chorego zwierzęcia.

---

Opracowanie: na podstawie artykułu RDOŚ w Białymstoku, „Komunikat w sprawie postępowania w przypadku znalezienia rannych lub osłabionych dzikich zwierząt”.